En toen was ik weer in Nederland. Inmiddels is het zeven weken geleden dat ik terug kwam uit Mumbai. Het voelt alsof het gisteren was. In het begin zijn mamma en ik nog ziek geweest. We hadden een parasiet opgelopen en na wat antibiotica is deze als het goed is voorgoed verdwenen. Maar er ging wel een maandje lamlendigheid, diaree en niks doen aan vooraf…
Nu er weer wat gedaan kon worden, was het tijd om in actie te komen. Vind een huis en werk was de bedoeling. Inmiddels is het huis er, en zal het werk over 1,5 week ook aanwezig zijn.
Dit wat betreft het lichamelijke. Geestelijk ben ik toch nog niet heel erg in Nederland. Ik merk dat ik regelmatig te laat uit stap in tram of metro, of uberhaupt de verkeerde neem… Mijn gedachten dwalen nog vaak af naar dat mooie, verre land aan de andere kant van de wereld. Het is raar om weer terug te zijn. Na een periode van familie, vrienden, feesten en ziekte is het gewone leven weer begonnen. En dat is gek. Er hoeft maar weinig te gebeuren of mijn gedachten worden weer getriggerd om af te dwalen naar India. Van tevoren wist ik dat. Toch is het raar om mee te maken. Ik struin heel het internet af naar reisverhalen en foto’s, kijk regelmatig die van mezelf en vertel aan iedereen die ik tegenkom erover.
Ik mis het land, de mensen en de sfeer van het alles kunnen, maar niks hoeven. De eerste zondag in Nederland zongen we als eerste gezang: Groot is uw trouw o Heer! Het was heel bijzonder om met deze woorden weer de kerkdiensten in Nederland op te pakken. Toch maakte het het verschil weer extra groot. Al die kinderen in het tehuis, al die mensen in het land…zij geloven dat niet…
Nu heb ik ook wel erg veel tijd om eraan te denken. Gelukkig kan ik nu bijna aan het werk en zijn er ook voor plancius leuke dingen op komst.
En vanaf nu dus weer in Amsterdam! De komende tijd zal ik jullie weer bezig houden met mijn leven in de hoofdstad van ‘ons’ land, en wees welkom een stukje mee te beleven!!

Sneeuwstormen en warme chocolademelk is a post from In Amsterdam.

Wanneer ik weer terug kom zal ik hier weer verder publiceren!
Gegroet.

Aftellen is a post from In Amsterdam.

Hier bennen die paar mensen
zunder wie x91t niks is
Bekend gedrag, vrumd genog
De wiede wereld is der wel,
via draod en golven
waormet ik vaak
naor gruuner grxf6s heb zocht
Naor de verste verten
wul ik altied wel hen
Mar dat gevuul dreijt zich weer um
zo gauw as ik daor ben

Ruumte smoort de drokte
Stilte gef rust
Ben me der nie alle dagen
hielmaol van bewust
Hoe graag ik hier mag wezen
Gruuntesoep met worst!
Leven hier helpt net zo goed
as drinken tegen de dxf6rst

De taal is wellicht iets anders dan het gronings, maar de tekst is zooo waar! Vanochtend hoorde ik dit nummer voor het eerst, en het heeft mijn hart geraakt!!

Mien Grunninger laand is a post from In Amsterdam.

Terug naar globalisering. Ik weet niet goed hoe op dit moment de meningen verdeelt zijn over de normatieve kant van globalisering. De informatie die ik binnen krijg is in ieder geval vrijwel altijd negatief. Natuurlijk is de uitwisseling van informatie goed en helpt het bij de ontwikkeling van allerlei hoogstandjes op bijvoorbeeld het gebied van techniek. Natuurlijk is het goed dat mensen elkaar kunnen helpen wanneer er een probleem is. Het vervelende is dat aan iedere goede ontwikkeling ook weer een negatief randje zit. Er zijn altijd mensen die buiten de boot vallen. Die niet mee (kunnen) communiceren, die geen toegang (kunnen) krijgen tot geavanceerde techniek, die veel problemen hebben, maar niet geholpen worden. Cru aan de globalisering is dat je dat soms wxe9l opmerkt door de toegenomen informatiestromen, maar dat er ook niet altijd iets aan te doen is. En het allernaarste is dat mensen die eenmaal achter lopen, ontzettend hun best moeten doen om de massa x96 of is het juist het topje? x96 weer in te halen.

Vandaag had ik college van Shana Deverajan van de Wereldbank. Hij hield een betoog over de vier inconvienent truths over India. India lijkt een booming land te zijn. Vele bladen, programmax92s, colleges gaan over de opkomst van India en China. Nu is een deel van India inderdaad ontzettend aan het ontwikkelen, maar dit blijkt vooral het westen en het zuiden van India te zijn. Et voila, waar blijven het noorden en het oosten? Achter! De problemen zijn groot, zichtbaar ook voor veel mensen, maar er wordt niet over gepraat…. De oplossing? Tja…

Later wil ik graag meer schrijven over de verschillen tussen arm en rijk, de voordelen van urbanisatie en de sloppenwijken, het wel of niet ontstaan van wereldburgers en de fouten die je kunt maken bij het denken over globalisering ten opzichte van de geschiedenis. Dit zet ik hier even neer zodat ik het niet vergeet, en als je voorkeur hebt voor een bepaald onderwerp…dan doe ik die eerst!

Interdisciplinaire globalisering is a post from In Amsterdam.

India, here I come! is a post from In Amsterdam.

Afgelopen zaterdag, 26 april, stond er in de ZoZ een interview met Reinier Sonneveld. Nu is deze naam bij veel christenen, ik vermoed vooral gereformeerd, bekend in verband met stukjes die hij schrijft in bijbelstudieboekjes en andere boeken. Zelf weet ik ook niet meer dan dat, en veel heb ik (nog) niet gelezen van hem. In principe zou ik dat interview overslaan, ware het niet dat mijn broer gezegd had dat ik het moest lezen, en naar hem luister ik altijd. Een tweede reden waarom ik het artikel zou kunnen gaan lezen was de zin in het grijze kader onder de foto, – die overigens de derde reden om het te gaan lezen had kunnen zijn x96 omdat deze me aan iemand deed denken. Er waren dus meer redenen dan alleen luisteren naar mijn broer….

In het interview gaat het over het (geloofs)leven van Sonneveld. Nu is ieders geloofsleven interessant, maar een aantal uitspraken bleven me meer bij. Zo zegt hij dat hij niet naar een kerk gaat met als belangrijkste reden dat hij zich in een kerk ongelovig voelt en niet weet wat hij daaraan moet doen, terwijl hij tussen de heidenen in een kroeg pas zeker weet dat hij christen is.
Toen ik nu ruim 1,5 jaar geleden naar Amsterdam verhuisde om te gaan studeren voelde ik mij net zo. Ik wist niet goed wat ik met de kerk aan moest en met de verschillen tussen kerken onderling en die binnen de vrijgemaakte kerk zelf. Verder zag ik om me heen veel mensen die twijfelden en ook veel mensen die juist erg zeker waren. Bij beide voelde ik me niet thuis. Maar op het moment dat ik op de universiteit rondliep en met studiegenootjes praatte wist ik zeker dat ik geloofde.
Het kan natuurlijk een beetje makkelijk lijken om dan vervolgens maar niet meer naar een kerk te gaan. Je hebt niet meer te maken met meningsverschillen over (naar mijn mening) randzaken en er wordt niet concreet iets van je verlangt door gemeenteleden. Toch is het aan de andere kant juist heel moeilijk. Allereerst zullen relaties met mensen uit je x91kerkelijkx92 verleden veranderen en misschien wel kapot gaan. Daarnaast is het veel moeilijker om in je eentje uit te vinden wat je wel en niet moet, kunt of wilt geloven, dan dat je je daarin achter het standpunt van een gemeente kunt verschuilen.
Voor nu wil ik concluderend zeggen dat geloven zonder kerk gemakkelijker lijkt dan het is, maar dat geloven zonder God onmogelijk is!

Geloven zonder kerk? is a post from In Amsterdam.

Dit jaar volg ik voor de tweede keer wetenschapsfilosofie. Vorig jaar was het namelijk op donderdagmiddag in Almere. Plancianen zullen nu snappen waarom ik daar dus nooit was. De docent van dit jaar is interessant, net als de studenten. Ik zal hier verder niet over uitwijden aangezien deze pagina ook door google doorzocht kan worden en voordat ik iets over iemand zeg moet dat wel goed gefundeerd zijn. Wat ik wel kan zeggen is dat deze docent altijd zorgt voor citaten. Je kunt ze wel alleen horen als je voorin zit, maar tegenwoordig doe ik dat soms, als ik op tijd genoeg ben daarvoor.
Nu is wetenschapsfilosofie niet mijn leukste vak. Niet omdat de stof niet interessant is ofzo, maar meestal ben ik niet zo snel in mijn denken. Daarom houd ik dus ook niet van discussies bij werkgroepen. Het is best leuk om naar te luisteren, maar voordat ik een argument heb gevonden die ik wil laten horen is de discussie vaak al veel verder.
Op dit moment volg ik maar xe9xe9n werkgroep, die echt leuk is. Tenminste, het kan leuk zijn. Zo was er vorige week een discussie over integratie en immigratie. Dit naar aanleiding van een college van Paul Scheffer. Misschien is het raar, maar pas bij zijn college kwam ik erachter dat een multiculturele samenleving eigenlijk helemaal niet goed is. Multi houd namelijk in dat meerdere culturen op dezelfde plek leven. Maar multi houd ook in dat deze culturen naast elkaar leven. Integreren in een multiculturele samenleving kan dus niet betekenen dat er een eenheid ontstaat, wat de letterlijke betekenis van integreren is. En een multiculturele samenleving vind ik niet ideaal. Ik zie graag dat mensen sxe1men leven en niet naast elkaar. Graag zou ik dan ook willen dat de samenleving ‘intercultureel’ word. In dit woord zit besloten dat er verschillende culturen blijven bestaan, maar dat er wel een wisselwerking txfassen deze culturen plaats vind.
Bij de interactie tussen culturen hoort ook conflict. Maar dit conflict moet niet het enige zijn waar naar gekeken word. Ouders die conflicten hebben met hun puberende kinderen houden nog steeds van ze en zetten ze niet direct op straat. Zo moeten culturen ook niet direct de grens overgezet worden wanneer er conflict is, maar moet er verder gekeken worden dan het conflict. Kijken naar goede dingen, kijken naar hoe het conflict opgelost kan worden in samenwerking met beide partijen.
De interculturele samenleving, een ideaalbeeld? Ik hoop een bereikbaar ideaalbeeld!

De interculturele samenleving, een ideale samenleving? is a post from In Amsterdam.

India is a post from In Amsterdam.

Kan lintworm in de knoop raken? is a post from In Amsterdam.

Lieve mensen,
Voor het komende jaar wens ik jullie veel goeds, nieuwe ervaringen, een bewuster leven en liefde toe!
Daarnaast wens ik jullie dat God dichterbij mag komen, zijn en blijven!!
Kus, alieke

Almost 2008 is a post from In Amsterdam.